Spring naar inhoud

Retro: Het verraad van de kopman

Belgen in de Giro, het is niet altijd een succes gebleken. Rik Van Steenbergen die misschien door zijn ploeggenoten, die hem aan zijn lot overlieten, de editie van 1951 niet won is één van de voorbeelden maar in 1976 was de rel misschien nog wel groter.

Om de situatie van 1976 beter te begrijpen, moeten we misschien eerst een jaar terug gaan. In 1975 meldde Eddy Merckx zich ziek af voor de Giro, waarna een groot aantal journalisten huiswaarts trokken. Roger De Vlaeminck etaleerde dat jaar zijn klasse door zeven ritten, de punten- en het combinatieklassement te winnen en eindigde als vierde maar kreeg hiervoor naar zijn mening niet de aandacht die hij verdiende van de Belgische wielerpers.

Een jaar later, met Merckx op zijn retour, moest het voor De Vlaeminck zijn Giro worden maar in het voorjaar bleek dat Merckx nog steeds in vorm verkeerde, getuige zijn zevende zege in Milano-Sanremo. Echter bleek in de Tour de Romandie dat Merckx niet de enige Belgische dreiging was voor De Vlaeminck. Zijn jongere teamgenoot Johan De Muynck, voorheen een redelijke ronderenner, klopte hem met bijna drie minuten in het eindklassement.

In de wandelwangen werd in aanloop naar de Giro beweert dat De Muynck wilde vertrekken naar het Italiaanse Bianchi. Dit verleidde De Vlaeminck tot enkele pittige uitspraken in Het Laatste Nieuws vlak voor de start van de Giro.

De Vlaeminck: “De Muynck moet er, in het vooruitzicht van de Giro, wel aan denken dat hij aangeworven is om voor de ploeg en voor de leider te werken. Ik geloof niet dat hij bij Brooklyn te klagen heeft.”

Het Laatste Nieuws

De Giro van 1976 startte voor de Brooklyn formatie uitstekend. Op de openingsdag zorgde Patrick Sercu voor twee ritzeges en een dag later sloeg Roger De Vlaeminck een dubbelslag. Na nog een ritzege van De Vlaeminck, rit 5, sloeg op woensdag 26 mei Johan De Muynck een dubbelslag. Hij won de zesde rit, 21 seconden voor De Vlaeminck, en pakte de roze leiderstrui die hij de volgende dag in de tijdrit weer moest afgeven aan de Italiaan Francesco Moser. Na opnieuw ritzeges voor De Vlaeminck (rit 8 & 16) en Sercu (rit 10) werd in de negentiende rit duidelijk dat de jongere De Muynck sterker was dan De Vlaeminck. In de rit eindige De Muynck als derde op 1’25” van ritwinnaar Andrés Gandarias en pakte de roze leiderstrui met 25″ voorsprong op de Italiaan Felice Gimondi. Terwijl Roger De Vlaeminck als 25e eindigde op 5’44” en buiten de top 10 van het algemeen klassement zakte. Waardoor het voor de hand lag dat kopman De Vlaeminck voor de beter geplaatste De Muynck zou gaan rijden.

De Vlaeminck: “Met die zever van het kopmanschap altijd! Heb je niets anders om over te spreken?”

Herman Laitem & Dries Vanysacker – Het verhaal van de Giro en de Belgen 1909-2001, 2002

Echter een dag later, op de Passo Maghen, stapte De Vlaeminck plots uit koers, ondanks de paarse trui waar hij zich al van verzekerd had. Ook Ronny De Witte stapte zonder enige aanleiding af. De twee kregen meteen de gehele Belgische pers over zich heen. Koppen als ‘De Vlaeminck en De Witte laten De Muynck alleen in zijn strijd tegen de Italiaanse coalitie’ sierden de voorpagina’s van de kranten. Ook in de Italiaanse sportkranten werden de twee uitgemaakt voor verraders terwijl De Muynck cynisch aangaf dat het twee tegenstanders minder waren in de slotritten.

Uiteindelijk verloor De Muynck op de slotdag in de tijdrit de Giro aan Felice Gimondi met 19 seconden en mocht De Vlaeminck van de BWB niet deelnemen aan het wereldkampioenschap in Ostuni. De ruzie tussen De Vlaeminck en De Muynck werd bijgelegd getuige het feit dat De Muynck de weg plaveide voor De Vlaeminck in de Ronde van Lombardijë.

Een jaar later mislukte voor beiden de Giro. De Vlaeminck moest na 1 dag al opgeven vanwege knieproblemen en De Muynck haalde zijn niveau niet maar in 1978 werd De Muynck de tot dusver laatste Belg die de Giro op zijn naam wist te schrijven.

De Vlaeminck: “De Muynck moet niet zeveren. Hij was mijn knecht. Ik had hem een contract bezorgd. En da’s dan de manier waarop hij zijn dankbaarheid toont!”

Procycling – Van Giro tot Tour 2010
Gepubliceerd inRetro

Wees de eerste om te reageren

Geef een reactie