Spring naar inhoud

Auteur: VeloStatistics

Nieuw snelheidsrecord in de Giro?

Vandaag start de Giro d’Italia met een tijdrit over 8,6 kilometer in Turijn. Als we naar het parcours kijken, lijkt het een vrij snel parcours. Kan het snelheidsrecord in een individuele tijdrit, welke Filippo Ganna vorig jaar verbeterde naar 58,831 km/h, verbroken worden?

Embed from Getty Images
#CoureurRitNatJaar
58,831Filippo Ganna1ITA2020
54,556Filippo Ganna21ITA2020
53,771Alex Zülle15ZWI1998
53,390Armand de las Cuevas2FRA1994
53,213Tom Dumoulin1NED2016
53,058Jos van Emden21NED2017
52,214Marco Pinotti21ITA2008
52,014Serhiy Honchar21UKR2003
52,003Evgeni Berzin9RUS1994
51,627David Millar21GBR2011
Snelste ITT
#CoureurRitNatJaar
58,966Rik Verbrugghe0BEL2001
54,000Brett Daniel Lancaster0AUS2005
53,053Alex Zülle0ZWI1998
52,941Urs Freuler0ZWI1986
51,871Francesco Moser0ITA1985
48,994Jan Hruska0CZE2000
48,706Bradley McGee0AUS2004
48,649Roberto Visentini0ITA1987
48,128Francesco Moser0ITA1984
47,561Juan Carlos Dominguez Dominguez0SPA2002
Snelste proloog
#CoureurRitNatJaar
51,234Arnaud Démare7FRA2020
49,429Andrea Guardini18ITA2012
49,381Josef Cerny19CZE2020
48,830Severino Andreoli3ITA1966
48,792Luciano Maggini5ITA1947
48,162Sacha Modolo13ITA2015
48,142Mario Cipollini1ITA1997
48,028Mario Cipollini20ITA1990
48,026Eddy Merckx14BEL1967
47,292Luciano Borgognoni26ITA1977
Snelste rit
Laat een reactie achter

Giro d’Italia preview in cijfers

Aanstaande zaterdag start in Turijn de 104e editie van de Giro d’Italia. VeloStatistics heeft een aantal interessante statistieken op een rij gezet en de belangrijkste Giro statistieken.

Embed from Getty Images

Voor de eerste keer in de historie van de Giro d’Italia heeft niet Italië maar België de meeste teams aan de start staan: 3.
Er staan ook slechts drie voormalige winnaars van een grote ronde aan het vertrek: Egan Bernal, Vincenzo Nibali en Simon Yates. Vincenzo Nibali is de enige van die drie die ooit de Giro d’Italia op zijn naam schreef.
En er zijn ook drie coureurs die hun trilogie in grote ronden compleet kunnen maken: Tony Gallopin (FRA), Daniel Martin (IRL) & Bauke Mollema (NED).

Remco Evenepoel neemt na 266 dagen weer deel aan een wedstrijd. De laatste winnaar van een grote ronde die in het jaar waarin de ronde werd verreden niets reed, is Luis Herrera bij de Vuelta 1987. De Colombiaan reed na het WK op 6 september 1986 229 dagen geen wedstrijden meer totdat hij op 23 april aan de Vuelta begon.

LeeftijdCoureurTeamNatJaar
18-245Andrii PonomarAndroni Giocattoli – SidermecUKR2021
21-104Remco EvenepoelDeceuninck – Quick StepBEL2021
21-156Mauro SchmidQhubeka AssosZWI2021
21-312Matteo JorgensonMovistar TeamUSA2021
21-349Giovanni AleottiBORA – HansgroheITA2021
21-351Natnael TesfatsionAndroni Giocattoli – SidermecERI2021
22-051Filippo ZanaBardiani CSF FaizanèITA2021
22-175Samuele BattistellaAstana – Premier TechITA2021
22-213Nicola VenchiaruttiAndroni Giocattoli – SidermecITA2021
22-222Alessandro CoviUAE Team EmiratesITA2021
Jongste deelnemer
LeeftijdCoureurTeamNatJaar
38-242Koen de KortTrek – SegafredoNED2021
38-159Domenico PozzovivoQhubeka AssosITA2021
38-138Iljo KeisseDeceuninck – Quick StepBEL2021
38-115Giovanni ViscontiBardiani CSF FaizanèITA2021
38-062Maximiliano Ariel Richeze AraquistainUAE Team EmiratesARG2021
37-195Paul MartensJumbo – VismaDUI2021
37-166Luis Leon Sanchez GilAstana – Premier TechSPA2021
37-063Tomasz MarczynskiLotto SoudalPOL2021
36-347Mikel Nieve IturraldeTeam BikeExchangeSPA2021
36-309Nicolas RocheTeam DSMIRL2021
Oudste deelnemer
#CoureurNatEersteLaatste
5Eddy MerckxBEL19681974
5Fausto CoppiITA19401953
5Alfredo BindaITA19251933
3Bernard HinaultFRA19801985
3Felice GimondiITA19671976
3Fiorenzo MagniITA19481955
3Gino BartaliITA19361946
3Giovanni BruneroITA19211926
2Vincenzo NibaliITA20132016
2Alberto Contador VelascoSPA20082015
Meeste zeges
#CoureurNatEersteLaatste
9Felice GimondiITA19651976
7Gilberto SimoniITA19992006
7Fausto CoppiITA19401955
7Gino BartaliITA19361950
6Vincenzo NibaliITA20102019
6Francesco MoserITA19771986
6Jacques AnquetilFRA19591967
6Alfredo BindaITA19251933
6Giovanni BruneroITA19211927
5Eddy MerckxBEL19681974
Meeste podiumplaatsen
#CoureurNatJaarRit
20-268Fausto CoppiITA1940
21-043Luigi MarchisioITA1930
21-257Giuseppe SaronniITA1979
21-324Gino BartaliITA1936
22-150Franco BalmamionITA1962
22-253Damiano CunegoITA2004
22-298Alfredo BindaITA1925
22-316Gino BartaliITA1937
22-360Eddy MerckxBEL1968
23-084Francesco CamussoITA1931
Jongste winnaar
#CoureurNatJaarRit
34-180Fiorenzo MagniITA1955
34-069Tony RomingerZWI1995
33-261Fausto CoppiITA1953
33-256Felice GimondiITA1976
33-007Chris FroomeGBR2018
32-357Francesco MoserITA1984
32-267Fausto CoppiITA1952
32-185Ivan BassoITA2010
32-176Alberto Contador VelascoSPA2015
32-022Paolo SavoldelliITA2005
Oudste winnaar
#CoureurNatEersteLaatste
42Mario CipolliniITA19892003
41Alfredo BindaITA19251933
31Learco GuerraITA19301937
30Costante GirardengoITA19131926
24Giuseppe SaronniITA19781985
24Eddy MerckxBEL19671974
23Francesco MoserITA19731986
22Alessandro PetacchiITA20032011
22Roger De VlaeminckBEL19721979
22Fausto CoppiITA19401955
Meeste ritzeges
#CoureurNatEersteLaatste
78Eddy MerckxBEL19681974
59Alfredo BindaITA19251933
57Francesco MoserITA19761985
50Gino BartaliITA19361947
49Giuseppe SaronniITA19791986
42Jacques AnquetilFRA19591967
31Bernard HinaultFRA19801985
31Fausto CoppiITA19401954
29Miguel Indurain LarrayaSPA19921993
27Roberto VisentiniITA19801987
Meeste leiderstruien
Laat een reactie achter

Wereldkampioenschap 1927

In deze serie artikelen bekijken we de uitslagen van wedstrijden aan de hand van diverse bronnen en noteren we de diversen verschillen. Deze bronnen die geschreven werken te zijn, kranten, tijdschriften of boeken. We kiezen er juist voor om geen websites als bron te gebruiken omdat deze vaak van elkaar overnemen. De eerste wedstrijd die we bekijken is het Wereldkampioenschap van 1927, gehouden op 21 juli 1927 in Duitsland op de Nürbürgring.

Bronnen 1927

Als eerste kijken we naar krantenbronnen van een dag na de wedstrijd, 22 juli 1927 dus.

L’Auto
22.07.1927
FRA
De Telegraaf
22.07.1927
NED
Algemeen Handelsblad
22.07.1927
NED
La Stampa
22.07.1927
ITA
1. A. Binda
2. C. Girardengo
3. D. Piemontesi
4. G. Belloni
5. J. Aerts
6. R. Wolke
7. M. Orecchia
8. E. Bohlin
9. R. Brossy
10. H. Nebe
11. F. Manthey
12. H. Strandberg
13. W. Cap
14. O. Cap
15. H. Eriksson
16. H. Bockkom
17. J. Franssen
1. A. Binda
2. C. Girardengo
3. D. Piemontesi
4. G. Belloni
5. J. Aerts
6. R. Wolke
7. M. Orecchia
8. E. Bohlin
9. R. Brossy
10. H. Nebe
11. F. Manthey
12. H. Strandberg
13. W. Cap
14. H. Eriksson
15. –
16. H. Bockkom
17. J. Franssen
1. A. Binda
2. C. Girardengo
3. D. Piemontesi
4. G. Belloni
5. J. Aerts
6. R. Wolke
7. M. Orecchia
8. E. Bohlin
9. R. Brossy
10. H. Nebe
11. F. Manthey
12. H. Strandberg
13. W. Cap
14. O. Cap
15. H. Eriksson
16. H. Bockkom
17. J. Franssen
1. A. Binda
2. C. Girardengo
3. D. Piemontesi
4. G. Belloni
5. J. Aerts
6. R. Wolke
7. M. Orecchia
8. E. Bohlin
9. R. Brossy
10. H. Nebe
11. F. Manthey
12. H. Strandberg
13. W. Cap
14. O. Cap
15. H. Eriksson
16. H. Bockkom
17. J. Franssen
Uitslag Wereldkampioenschap 1927 – Kranten 1927

In de kranten is er redelijke eenduidigheid over de uitslag, 17 coureurs hebben de finish bereikt en alleen “De Telegraaf” heeft een klein verschil: H. Eriksson op plaatst 14 ipv 15, maar daar ontbreekt nummer 15. Wellicht dat hier nummer 14 Otto Cap is weggevallen door een drukfout.

Latere bronnen

In diverse boekwerken is de uitslag deels of volledig opgenomen. Helaas ontbreekt in Le Cyclisme (1935) een volledige uitslag en wordt alleen de top 3 weergegeven.

Velo 1976 II
1976
Chany i
1979
Schroeders ii
1999
Jacobs iii
2002
1. A. Binda
2. C. Girardengo
3. D. Piemontesi
4. G. Belloni
5. J. Aerts
6. B. Wolke
7. M. Orecchia
8. E. Bohlin
9. R. Brossy
10. H. Nebe
11. F. Manthey
12. H. Strandberg
13. J. Franssen
14. H. Bockkom
15. W. Cap
16. O. Cap
17. P. Litschi
18. H. Eriksson
1. A. Binda
2. C. Girardengo
3. D. Piemontesi
4. G. Belloni
5. J. Aerts
6. B. Wolke
7. M. Orecchia
8. E. Bohlin
9. R. Brossy
10. H. Nebe
1. A. Binda
2. C. Girardengo
3. D. Piemontesi
4. G. Belloni
5. J. Aerts
6. R. Wolke
7. M. Orecchia
8. E. Bohlin
9. R. Brossy
10. H. Nebe
1. A. Binda
2. C. Girardengo
3. D. Piemontesi
4. G. Belloni
5. J. Aerts
6. R. Wolke
7. M. Orecchia
8. E. Bohlin
9. R. Brossy
10. H. Nebe
11. F. Manthey
12. H. Strandberg
13. W. Cap
14. O. Cap
15. H. Eriksson
OOT H. Bockkom
OOT J. Franssen
OOT J. Kosteletzky
OOT K. Hugyecz
OOT G. Amstein
Uitslag Wereldkampioenschap 1927 – Boeken

Als we dan naar recentere bronnen kijken, zien we veel verschillen ten opzichte van de kranten uit 1927. Het Belgische wielerjaarboek Velo plaatste in 1976 de volledige uitslag waarin we de volgende verschillen ontdekten:

  • Nummer 6 Bruno Wolke in plaats van Rudolf Wolke
  • Nummer 13 Joep Franssen in plaats van 17e
  • Nummer 14 Hans Bockkom in plaats van 16e
  • Nummer 15 Walter Cap in plaats van 13e
  • Nummer 16 Otto Cap in plaats van 14e
  • Nummer 17 Paul Litschi verschijnt ineens in de uitslag
  • Nummer 18 Holmfrid Eriksson in plaats van 15e

De Franse journalist Pierre Chany plaats in 1979 in zijn La fabuleuse histoire des Grandes Classiques et des Championnats du Monde de top 10. Hierin komt Bruno Wolke ook voor op plaatst 6 in plaats van Rudolf Wolke. Is dit overgenomen uit Velo?

De top 10 die wielerarchivaris Fer Schroeders in zijn boek De wielerklassiekers tot 2000 toont, komt overeen met de top 10 zoals deze in de kranten werd weergegeven.

In 2002 brengen René Jacobs & Hector Mahau het boek Van de Nurburgring tot Zolder uit. Hierin geven ze de volledige uitslag van elk Wereldkampioenschap. In 1927 geven zij 20 coureurs die de wedstrijd uitgereden, maar vijf hieraan zouden buiten tijd zijn, waaronder Franssen en Bockkom die in de kranten op 16 en 17 werden gezet.

Als we verder kijken in de kranten zien we in De Telegraaf van 22 juli 1927 op de voorpagina een bericht dat geen enkele Nederlander de finish heeft bereikt maar het artikel verder in de krant geeft aan dat Franssen en Bockkom vlak voor de finish zijn ingehaald door Alfredo Binda maar wel zijn opgenomen in de uitslag. Over de andere drie namen is niks te vinden in de kranten. Gottlieb Amstein komt zelfs niet voor op de deelnemerslijst die geplaatst zijn in L’Auto (21 juli 1927) en de Nederlandse krant Voorwaarts (21 juli 1927).

Het boek Een Eeuw Nederlandse Wielersport van Wim Van Eyle uit 1980 geeft alleen de top 3 en de beste Nederlander, volgens Van Eyle is dit Joep Franssen op plaats 13. Ook in zijn boek samen met Jacques Burremans 100 jaar Wegrenners wordt Joep Franssen op plaats 13 geklasseerd. Bij Hans Bockkom staat geen resultaat in het betreffende Wereldkampioenschap.

In de Wereld Encyclopedie Wielrennen uit 2000 van Pascal Sergeant, Guy Crasset en Hervé Dauchy staat bij Franssen een 13e plaats, maar deze staat ook bij Walter Cap gemeld. Otto Cap staat daar als 14e, Holmfrid Eriksson ontbreekt in de encyclopedie, Hans Bockkom staat als 7e, bij Paul Litschi staat geen uitslag en Rudolf Wolke als 2e. Het blijkt erop dat de uitslagen van Bockkom en Wolke de positie is van het tegelijk gehouden Wereldkampioenschap voor amateurs is.

Conclusie

Het lijkt erop dat de uitslag zoals deze gepubliceerd in L’Auto, Algemeen Handelsblad en La Stampa op 22 juli 1927 de juiste is. We kunnen ook niet vinden waarop de uitslagen die later gepubliceerd zijn gebaseerd zijn.

Opmerkingen
  1. Pierre Chant: La fabuleuse histoire des Grandes Classiques et des Championnats du Monde, 1979
  2. Fer Schroeders: De wielerklassiekers tot 2000, 1999
  3. René Jacobs & Hector Mahau: Van de Nurburgring tot Zolder, 2002
Laat een reactie achter

Francis Ducreux (14 feb. 1945 – 01 mei 2021)

FRA – Saint-Philibert-sur-Risle – 14 februari 1945
† FRA – 01 mei 2021

JaarPloegLand
1968Mercier – BP – HutchinsonFrance FRA
1969Mercier – BP – HutchinsonFrance FRA
1970BICFrance FRA
1971BICFrance FRA
1972BICFrance FRA
1973Flandria – Carpenter – ShimanoBelgium BEL
Ploegen Francis Ducreux
JaarZegesEreplaatsen
1963 i13e Kampioenschap van Frankrijk
1964 iTour de Bulgarie
– 1e in 5e rit
– 1e in 9e rit
4e G.P. de France
1965 iTour de Corrèze
Tour du Maroc
– 1e in 3e rit
1966 iTour du Vaucluse
Cinq Jours du Maine
– 1e in Eindstand
1967 iParis – Evreux
Paris – Bruxelles
– 1e in 1e rit B
Route de France
– 1e in 6e rit
3e Kampioenschap van Frankrijk
1968Massiac
Saint-Amandin
Quimperlé
7e Tour de l’Herault
9e Bordeaux – Saintes
9e Promotion Pernod
10e Polymultipliée
16e Critérium National
19692e Prix de la Trinité (Guérêt)
7e G.P. Monaco
9e Nice – Seillans
10e G.P. d’Aix-en-Provence
13e Paris – Vimoutiers
19e Kampioenschap van Frankrijk
197010e Paris – Vimoutiers
15e Genes – Nice
29e Kampioenschap van Frankrijk
19713e Paris – Bourges
4e Creusot
5e Genes – Nice
5e Tour de Romandie
– 3e in 5e rit A
8e Tour de Corse
17e Criterium du Dauphiné
20e Kampioenschap van Frankrijk
36e Tour de France
46e Milano – Sanremo
19722e Montereau
3e Lamballe
6e G.P. Menton
7e Ronde de Montauroux
9e Tour de l’Indre-et-Loire
14e Route Nivernaise
17e Paris – Vimoutiers
74e Milano – Sanremo
19733e Ronde d’Aix
Palmares Francis Ducreux
Opmerkingen
  1. Amateurs
Laat een reactie achter

Thomas oudste winnaar Tour de Romandie

Geraint Thomas schreef vandaag de Tour de Romandie op zijn naam. Hij is de oudste winnaar ooit van de Zwitserse etappewedstrijd. Hij is 41 dagen ouder dan Gino Bartali in 1949.

Embed from Getty Images

Richie Porte eindigde als tweede en wordt de op twee na oudste coureur die podium rijdt in de Tour de Romandie. Het is tevens zijn derde podiumplaats in de Zwitserse etappewedstrijd, slechts vijf coureurs stonden vaker op het eindpodium.

#CoureurNatJaarRit
34-342Geraint ThomasGBR2021
34-301Gino BartaliITA1949
34-076Cadel EvansAUS2011
34-041Tony RomingerZWI1995
33-062Tyler HamiltonUSA2004
32-317Andreas KlödenDUI2008
32-186Santiago Botero EcheverryCOL2005
32-090Richie PorteAUS2017
32-064Tyler HamiltonUSA2003
32-001Bradley WigginsGBR2012
Oudste winnaar
#CoureurNatEersteLaatste
9Geraint ThomasGBR20122021
8Erik BreukinkNED19891997
8Eddy MerckxBEL19681976
8Felice GimondiITA19651973
7Michael AlbasiniZWI20082015
7Paolo SavoldelliITA20002007
7Tony RomingerZWI19881995
5Cadel EvansAUS20062011
5Laurent DufauxZWI19982003
5Pascal RichardZWI19911996
Meeste jaren tussen leiderstruien
#CoureurNatJaarPos
37-227Alexandre VinokourovKAZ20113
36-104Armand De SmetBEL19673
36-092Richie PorteAUS20212
36-044Pino Cerami (1922)BEL19582
35-155Fabian JekerZWI20042
34-342Geraint ThomasGBR20211
34-307Federico Martin BahamontesSPA19632
34-301Gino BartaliITA19491
34-106Piotr UgrumovLAT19953
34-076Cadel EvansAUS20111
Oudste podium
#CoureurNatEersteLaatste
6Hugo KobletZWI19501957
4Rui Alberto Costa FariaPOR20122019
4Simon SpilakSLO20102015
4Tommy PrimZWE19811985
4Ferdi KüblerZWI19471951
3Richie PorteAUS20172021
3Primoz RoglicSLO20172019
3Chris FroomeGBR20132015
3Cadel EvansAUS20022011
3Laurent DufauxZWI19982003
Meeste podiumplaatsen
Laat een reactie achter

Michael Woods eerste Canadese ritwinnaar

Michael Woods schreef vandaag de rit in de Tour de Romandie op zijn naam. Hij is de eerste Canadese ritwinnaar in de Zwitserse etappewedstrijd. Tot vandaag stond er in de gehele historie één Canadees ooit op het podium van een rit in de Tour de Romandie: Brian Walton werd in 1991 tweede in de 4e rit B.

Embed from Getty Images
#CoureurNatEersteLaatste
1Michael WoodsCDN20212021
Meeste ritzeges
Laat een reactie achter

Sagan na elf jaar weer ritwinnaar in Romandië

Peter Sagan won vandaag de eerste rit in de Tour de Romandie. Elf jaar geleden won de Slowaak ook een rit in de Zwitserse rittenwedstrijd. Alleen Jan Svorada had meer tijd tussen zijn eerste en laatste ritoverwinning in de Tour de Romandië: 12 jaar.

Embed from Getty Images
#CoureurNatEersteLaatste
12Jan SvoradaCZE/SVK i19922004
11Peter SaganSVK20102021
9Urs FreulerZWI19811990
8Serge DemierreZWI19831991
8Eddy MerckxBEL19681976
7Paolo SavoldelliITA20002007
7Tony RomingerZWI19881995
7Johan van der VeldeNED19781985
7Gianni MottaITA19641971
7Rolf GrafZWI19551962
Meeste jaren tussen ritzeges
Opmerkingen
  1. Jan Svorada reed tussen 1992 en 1994 onder Slowaakse vlag en daarna onder Tsjechische.
Laat een reactie achter

Pogacar jongste winnaar Luik – Bastenaken – Luik sinds Hinault

Tadej Pogacar won vandaag de 107e editie van Luik – Bastenaken – Luik en is de jongste winnaar van de Belgische klassieker sinds Bernard Hinault in 1977. Hij volgt ook Hinault op als laatste regerende Tourwinnaar die Luik – Bastenaken – Luik op zijn naam schrijft. Hinault deed dit in 1980 nadat hij in 1979 de Tour de France had gewonnen.

Het is de tweede keer in de historie dat twee Fransen podium rijden in Luik – Bastenaken – Luik. In 1953 eindigden Maurice Diot (2e) en Raoul Remy (3e) op het podium achter winnaar Aloïs De Hertog.

Embed from Getty Images
#CoureurNatJaarRit
22-161Bernard HinaultFRA1977
22-216Tadej PogacarSLO2021
22-253Steven RooksNED1983
23-318Evgeni BerzinRUS1994
23-320Andy SchleckLUX2009
24-086Silvano ContiniITA1982
24-125Moreno ArgentinITA1985
24-163Frank VandenbrouckeBEL1999
24-164Dietrich ThurauDUI1979
25-124Moreno ArgentinITA1986
Jongste winnaar – sinds 1975
JaarCoureurNat
2021Tadej PogacarSLO
1980Bernard HinaultFRA
1975Eddy MerckxBEL
1973Eddy MerckxBEL
1972Eddy MerckxBEL
1971Eddy MerckxBEL
1951Ferdi KüblerZWI
Regerende Tour de France winnaar met zege in Luik – Bastenaken – Luik
Laat een reactie achter

Vincent Vitetta (01 okt. 1925 – 12 apr. 2021)

FRA – Nice – 01 oktober 1925
† FRA – 12 april 2021

JaarPloegLand
1951Alcyon – DunlopFrance FRA
1952Alcyon – DunlopFrance FRA
1953Alcyon – DunlopFrance FRA
1954Alcyon – DunlopFrance FRA
1955Alcyon – DunlopFrance FRA
1956Essor – LerouxFrance FRA
1957LibériaFrance FRA
1958Urago – d’AlessandroFrance FRA
Ploegen Vincent Vitetta
JaarZegesEreplaatsen
194821e Nice – Mont Agel
1949
195017e Tour de l’Ouest
20e Tour du Sud-Est
– 3e in 6e rit
19512e Tour de Haute-Savoie
3e Circuit du Mont Blanc
13e G.P. du Midi Libre
15e Tour du Sud-Est
– 2e in 5e rit B
15e Criterium du Dauphiné
– 3e in 2e rit
– 3e in 6e rit B
33e Tour de France
– 7e in 11e rit
– 7e in 24e rit
– 9e in 3e rit
– 9e in 4e rit
1952Tour d’Algérie
– 1e in eindstand
2e Trophée du Journal d’Alger
10e Criterium du Dauphiné
20e Tour de France
– 5e in 19e rit
20e G.P. du Midi Libre
32e Tour de l’Ouest
1953G.P. de la Côte d’Azur2e Circuit du Mont Blanc
4e Genova – Nice
8e G.P. du Midi Libre
12e Tour de Luxembourg
20e Criterium du Dauphiné
22e Tour d’Algérie
22e Critérium National
59e Tour de France
– 8e in 15e rit
– 7e in 21e rit
1954G.P. du Midi Libre
– 1e in 1e rit
Tour du Maroc
– 1e in 8e rit
4e G.P. du Midi Libre
8e Tour de France
– 3e in 16e rit
– 6e in 19e rit
– 9e in 5e rit
– 9e in 7e rit
13e Milano – Sanremo
13e Tour du Sud-Est
– 3e in 3e rit
17e Tour du Maroc
26e Criterium du Dauphiné
28e Critérium National
58e Paris – Roubaix
195510e Criterium du Dauphiné
– 3e in 7e rit
16e Tour de France
– 2e in 5e rit
– 6e in 8e rit
– 8e in 11e rit
74e Giro d’Italia
19563e G.P. de Cannes
35e Tour de Romandie
53e Tour de France
67e Critérium National
71e Paris – Bruxelles
74e Milano – Sanremo
19572e Bourg – Genève – Bourg
14e Vuelta a Catalunya
17e Milano – Sanremo
18e Criterium du Dauphiné
19e Tour de l’Ouest
195814e Tour du Sud-Est
21e G.P. du Midi libre
195936e Course de la Paix i
Palmares Vincent Vitetta
Opmerkingen
  1. Amateurs, reed voor de nationale ploeg van Monaco
Laat een reactie achter

Anquetil alleen

Er zijn dingen die hij alleen doet, en dingen die alleen hij doet. Jacques Anquetil (1934-1987) was een wielrenner met een aristocratische inslag en een laconieke houding ten opzichte van regels en moraal. Door zijn reputatie als rokkenjager en zijn openhartige bekentenissen van doping, deed hij de Franse samenleving van de jaren zestig versteld staan, evenals met zijn vijf Tour de France-overwinningen (in 1957, 1961, 1962, 1963 en 1964).

Paul Fournel was vanaf het begin een groot bewonderaar van Anquetil en volgde diens carrière met de passie van een fan en het oog van een dichter. In deze originele biografie van een complex personage, combineert Fournel het verhaal van Anquetils leven met scènes uit dat van zichzelf.
‘Ik was tien jaar oud, klein, bruin en rond; hij was lang en blond en mager en ik wilde hem zijn. Ik wilde zijn fiets, zijn uiterlijk, zijn nonchalance, zijn elegantie. Ik had zowel mijn voorbeeld als mijn mijn tegenpool gevonden.’

Anquetil alleen (2012) werd bekroond met de Prix Jules Rimet 2012 voor het beste literaire sportboek van het jaar.

Anquetil alleen | Paul Fournel (vertaald door Benjo Maso) | 9789492068552 | 23 april 2021

Laat een reactie achter