Spring naar inhoud

Categorie: Boeken

De Muur 72

Frank Heinen analyseert Wout 

Lezers,

Je wilt wel weer eens een wielrenner zonder mondkapje op een podium zien stralen – laten we hopen dat het daar in het wielerjaar 2021 van komt. En dat de Ronde van Vlaanderen massaal in de buitenlucht mag worden bekeken en dat er op de kasseien van Parijs-Roubaix kan worden gekoerst. Hopen, hopen, je kunt als wielerliefhebber niet zonder hoop.

Wie we, met of zonder mondmasker, heel graag op een podium met de bloemen zouden zien zwaaien, is Fabio Jakobsen. Zijn nog prille carrière en die van zijn vriend Julius van den Berg waren al vier Muren lang onderwerp van een serie die Menno Haanstra schrijft – over hun verleden en heden. Lees in aflevering vijf wat die verwoestende val in Polen met Fabio deed, hoe hij op de rand van de dood balanceer- de en hoe het nu met hem is.

Hoewel veertig jaar ouder dan Jakobsen is ook Johan van der Velde nog veel te jong om dood te gaan. Twee jaar geleden werd hij getroffen door acute leukemie. Bart Jungmann, die eerder de biografie Langs het ravijn over hem schreef, zocht Van der Velde opnieuw op. De afgrond zag er weer dreigend uit, maar Johan, optimistisch als vaker, sloeg zich erdoorheen – het liefst wil hij alweer een teambus besturen.

Dat het met Frank Vandenbroucke daarentegen heel anders is afgelopen weten we; wat voor een renner (en mens) hij was, valt nog eens te lezen in de reconstructie van Luik-Bastenaken-Luik 1999 die Wiep Idzenga voor zijn serie Every picture tells a story maakte.

Wout van Aert, de beste Belgische wielrenner van het afgelopen jaar, is iemand die in zijn sportcarrière over meerdere levens lijkt te beschikken. Veldrijder, klimmer, sprinter, tijdrijder, superknecht. Frank Heinen beschreef het publieke bestaan van deze homo universalis – een contrast met oud-renner Martijn Maaskant die zich te- genwoordig als rattenvanger in de anonimiteit koestert, al wilde hij daar aan Thomas Sijtsma wel iets over vertellen.

Een superknecht bleek ook Lennard Hofstede te zijn, in de voorlaatste etappe van de Vuelta 2020. Martijn Sargentini rekent in deze Muur voor hoe hij er mede voor zorgde dat zijn kopman Roglič de Ronde van Spanje won.

Over loyale knechten gesproken: Ramon Sinkeldam is er zo een. Hij legt het waar- om daarvan uit aan Nando Boers in de reeks ‘Beroep: wielrenner’. Met een liefdes- verklaring van dichter Willie Verhegghe aan de Polareberg, Peter Winnen die vertelt hoe je een goede wielrenner kunt worden en een essay van Martijn Sargentini over de vraag hoelang het wielerkoersen nog gegeven zal zijn hele landschappen te door- kruisen, biedt deze Muur, hopen wij, veel leesstof die doet uitzien naar de komende voorjaarsklassiekers.

De Muur 72 | 9789462310520 | maart 2021

Laat een reactie achter

Surplace

Het was meer dan een eeuw lang nauwelijks voorstelbaar, een voorjaar zonder koers. Zonder gedokker over kasseien, zonder heuvelklassiekers, etappewedstrijden, massasprints en bergetappes. Totdat een virus onze maatschappij ging beheersen, en de sport verviel tot een bijzaak in het leven.

Dit boek is het relaas van twee wielervolgers die aanvankelijk een wielerseizoen in duigen zien vallen. Ze tonen zich bezorgd over de impact van het virus, niet alleen op de samenleving, maar ook op de toekomst van de wielersport. Ze verbazen zich daarna over de veerkracht van organisatoren, ploegen en coureurs. Over een sport die zich aan de crisis ontworstelt en creatief omgaat met de beperkingen in tijden van corona.

Vele kopstukken uit de Lage Landen komen aan het woord. Grote namen als Patrick Lefevere, Wout van Aert, Wouter Vandenhaute, Anna van der Breggen en Tom Dumoulin. Ze kijken vooruit, naar hoe de sport verdergaat na het vreemdste jaar in de wielergeschiedenis, wat er moet gebeuren met de macht van de grote organisatoren, de veiligheid in en rond de koers en de manier waarop de sport zich via de televisie verkoopt. Maar ze kijken ook terug op een seizoen dat lang stilstond, als in een oneindig lijkende surplace, en daarna alsnog een spetterende finale kreeg met honderd dagen koers.

Surplace | Gio Lippens & José De Cauwer | 9789021424507 | 23 februari 2021

Laat een reactie achter

Velo 2021

VELO 2021 staat vol wieleruitslagen en gedetailleerde gegevens, helder en overzichtelijk, met tal van illustraties en foto’s.

VELO is de enige complete bron en samenvatting van alle wieleruitslagen, kortom de “bijbel” voor elke wielersportliefhebber. Uitslagen van alle wegritten, klassiekers, olympische spelen en veldritten, met extra aandacht voor de nationale wielerhelden.

Velo 2021 | Joël Godaert, Tony Landuyt & Guido Elias | 12 februari 2021

Laat een reactie achter

De Muur 71

De sprinters die zij waren

Deze Muur gaat over uitersten. Over hollen en stilstaan, over trainen maar je ei niet kwijt kunnen, over jezelf voeden of uithongeren. Over topsport en fierheid, onverschrokkenheid en schuld. Over het lamleggende coronavirus en de eruptie van 150 koersdagen. Over succes najagen maar verlies vangen. Nando Boers ging op onderzoek naar het onschuldige verleden van twee vrienden en hun route naar een fataal moment: Dylan en Fabio, sprinters, geestverwanten, snelheidsduivels, roekelozen. Erik Brouwer schrijft over de dood in het leven van de Amerikaanse Kelly Catlin, die wilde bewijzen dat ze, als ze écht wilde, álles kon – ook uit het leven stappen. Wiep Idzenga reconstrueert de gouden wegrace van Marianne Vos op de Olympische Spelen van 2012. Topfavoriete Vos stond het kippenvel op de armen toen bij de start Lose Yourself van Eminem werd gedraaid. Opmaat naar een adembenemend slotgevecht – en een adembenemend verhaal.

Nando Boers leert van Harry Lavreysen dat baansprint pure wetenschap is geworden. De meervoudig wereldkampioen weet er álles van, maar ‘Hallo…! Is daar nog ergens een wedstrijd?’ Willie Verhegghe bewierookt de van ver teruggekeerde Wout van Aert. En Eelco Hiltermann toetst de idealen van twee schatrijke Israëliërs, die met vaandeldrager Chris Froome de vrede in het Midden-Oosten willen bewerkstelligen.

De wielersport mondialiseert. In een essay signaleert Joost-Jan Kool dat het criterium dreigt te verdwijnen. En niet alleen door corona. Jurre van den Berg dook in de historie van de eerste (en laatste) profkoers op Schiermonnikoog. Bert Wagendorp schrijft over Carlos Enrique Vergara Osorio, de allerlaatste man in koers voordat het peloton werd stilgezet.

Volgens Frank Heinen is Julian Alaphilippe de Roberto Benigni van het peloton. En waarom? Omdat Alaphilippe niet ómdat is. Geen verdienste, omissie of iets anders, Ala ís gewoon zo.

De Muur, ook in 2021 weer gewoon uw leidraad bij nieuwe, betere en beste tijden.

De Muur 71 | 9789462310513 | januari 2021

Laat een reactie achter